Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sienna Miller. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sienna Miller. Pokaż wszystkie posty

19 grudnia 2010

Secret Space (part II)


Ciąg dalszy artykułu, którego pierwszą część możecie przeczytać tutaj.
Całość została opublikowana w Eclectic Magazine
Sekret skrywają również Alba (Elena Anaya) i Natasha (Natasha Yarovenko) – bohaterki filmu "Pokój w Rzymie" Julio Médema. Dwie piękne, pozornie różniące się jak ogień i woda kobiety spotykają się w Wiecznym Mieście zupełnie przypadkowo i razem udają się do ekskluzywnego pokoju hotelowego.


Przez całą noc oddają się niezwykłemu uczuciu – kochają się i rozmawiają, zastawiając na siebie pułapki i za pomocą kłamstw próbują, paradoksalnie, poznać prawdę o sobie nawzajem. Nieustannie mają świadomość życia, które pozostawiły poza hotelem, jednak ulotność chwili jest dla nich magią, której nie mogą się oprzeć. Badają nie tylko swoją seksualność, ale także – najciemniejsze zakamarki swojej duszy, a będąc dramatycznie doświadczonymi przez los, dzielą się wspomnieniami raz po raz udając, że nie ma przed nimi żadnego jutra.


Sam pokój hotelowy jest niesamowity. Wygląda jak komnata renesansowego pałacu, w której na ścianach wiszą pełne mrocznej symboliki obrazy przedstawiające sceny z historii i antycznej mitologii. Paralele między płótnami a filmową rzeczywistością są znamienne, chociaż sceny z ich udziałem wydają się nieco przeintelektualizowane.


Jednonocny romans Hiszpanki i Rosjanki jest więc nie tylko wysublimowaną grą erotyczną, ale także – mistrzowskim pojedynkiem na kłamstwa. Podobnie, jak w filmie "Rozmowa z gwiazdą" Steve'a Buscemi (będącym remakiem filmu tragicznie zmarłego Theo van Gogha). Starzejący się dziennikarz wojenny Pierre Peters (Steve Buscemi), po konflikcie ze swoim redaktorem, zamiast znajdować się w Waszyngtonie, centrum ważnych wydarzeń politycznych, musi przeprowadzić wywiad z gwiazdką telenowel – Katyą (Sienna Miller).


Spotykają się w restauracji i od początku czują do siebie nieskrywaną niechęć, jednak wskutek wypadku trafiają do jej mieszkania. Loft aktorki staje się miejscem, w którym Katya i Pierre prowadzą psychologiczną grę w kotka i myszkę, a tym samym reżyser... bezlitośnie zabawia się z widzami, nieustannie zmieniając zasady, rozpinając wielką pajęczynę najbardziej skrajnych emocji i wprowadzając subtelną i bardzo misterną intrygę.


Pierre, wybitnie pewny siebie i swojej inteligencji nie docenia siły przeciwnika. Katya okazuje się być nie tylko piękna i uwodzicielska, ale także bardzo błyskotliwa. Samo mieszkanie zmienia się w zależności od tego, co mają do powiedzenia bohaterowie, jednocześnie wprowadzając kolejny rys dla postaci Katyi. Wydaje się, jakby każde przejście między korytarzem, kuchnią, a jej sypialnią miało konkretny sens, jakby siedzenie przy stole czy leżenie na łóżku miało podkreślać każdy moment ich relacji, a w kolejnej minucie zmienić je w jeszcze bardziej niejednoznaczne.


ciąg dalszy nastąpi.
fotografie: allmoviephoto.com, aceshowbiz.com

3 sierpnia 2010

Layer Cake


reż. Matthew Vaughn

scen. J.J. Connolly
2004


Daniel Craig w najwyższej formie jako mistrzowsko dyplomatyczny, bezimienny handlarz narkotyków, pretendent do zajęcia miejsca wielkiego bossa, najlepszy model dla idealnie skrojonych garniturów. Mamy tam milion tabletek extasy, serbskie gangi, piękną kobietę i tytułowy przekładaniec jako ulubiony deser narkotykowych baronów.


Co prawda, gdyby film wyreżyserował (jak pierwotnie zakładano) Guy Ritchie, miałby on z pewnością więcej finezji, jednak jest to kawał bardzo smacznej sensacji. Świetna, wielowątkowa fabuła, pełnokrwiści bohaterowie, wartka akcja i zakończenie, po którym ma się ochotę na wódkę. Albo chociaż krótki spacer.


PS. Ta krótka recenzja ukazała się w stałej kolumnie Little Recorder nowej undergroundowej hybrydy kulturalnej Kaseta.org.
W imieniu własnym i kolegów z Redakcji zapraszam serdecznie do stałego odwiedzania !!! Wszystko jest na taśmie.